దేవీ మహాత్యం ఇది నేను రాసింది కాదు ఫేస్ బుక్ లో వచ్చిన పోస్టు అయన అనుమతి తో మీకోసం పోస్టు చేస్తున్నాను

ఇప్పుడు మనం పరిశీలించవలసిన అసలు ప్రశ్న: దేవీమాహాత్మ్యంలో వివరించిన మహాకాళి–మహాలక్ష్మి–మహాసరస్వతి రూపాలకూ, నవరాత్రుల నవదుర్గలకూ మధ్య గ్రంథప్రామాణికమైన సంబంధం ఏమిటి? దీన్ని దేవీమాహాత్మ్యం మరియు దేవీభాగవతం ఆధారంగా విడిగా పరిశీలిస్తే, మన అన్వేషణ మరింత స్పష్టమవుతుంది.

మన అన్వేషణలో ఇప్పుడు ముఖ్యమైనది దేవతల పేర్లలో పోలికను వెతకడం మాత్రమే కాదు; ఒక గ్రంథం ఏ రూపాలను, ఏ సందర్భంలో, ఏ విధంగా పరస్పరం అనుసంధానించిందో నిర్ధారించడం.

మహాకాళి, మహాలక్ష్మి, మహాసరస్వతి అనే మూడు రూపాలకు, నవదుర్గలైన శైలపుత్రి మొదలైన తొమ్మిది రూపాలకు సంబంధం ఉందని చెప్పేటప్పుడు మూడు స్థాయిలను వేరుగా ఉంచాలి:

శాస్త్రంలో ప్రత్యక్షం: మూలగ్రంథంలో స్పష్టంగా చెప్పబడిన విషయం.

సంప్రదాయ అన్వయం: పూజాక్రమాలు, నవరాత్రి ఆచారాలు, వ్యాఖ్యాన సాంప్రదాయాల్లో ఏర్పడిన సంబంధం.

తాత్త్విక అన్వయం: ఒకే పరాశక్తి అనేక రూపాలుగా వ్యక్తమవుతుందనే దృష్టితో చేసే సమన్వయం.

ఈ మూడు స్థాయిలను కలిపివేయకుండా, ముందుగా దేవీమాహాత్మ్యం, తరువాత దేవీభాగవతం ఆధారంగా పరిశీలిద్దాం.

దేవీమాహాత్మ్యం: మూడు

చరితలు —

మూడు మహాశక్తి రూపాలు

దేవీమాహాత్మ్యం

మార్కండేయపురాణంలోని 81–93 అధ్యాయాల్లో వచ్చే ప్రసిద్ధ సప్తశతీ.

దీనిలో 13 అధ్యాయాలు మూడు ప్రధాన చరితలుగా విభజించబడ్డాయి.

ప్రథమ చరితం — మహాకాళి

అధ్యాయం 1

మధు–కైటభుల సంహారానికి సంబంధించిన కథ.

యోగనిద్రారూపిణిగా విష్ణువును మేల్కొలిపే దేవీశక్తి ఈ కథలో ప్రధానంగా కనిపిస్తుంది.

ప్రత్యక్ష సంబంధం:

ప్రథమ చరితం మహాకాళి ధ్యానరూపంతో సంప్రదాయంగా అనుసంధానించబడింది.

మధ్యమ చరితం — మహాలక్ష్మి

అధ్యాయాలు 2–4

మహిషాసురుని సంహారం, దేవతల స్తుతి ఈ చరితలో ప్రధానాంశాలు. దేవతల తేజస్సుల సమాహారంతో మహిషాసురమర్దినీ రూపం ఆవిర్భవిస్తుంది.

ప్రత్యక్ష సంబంధం: మధ్యమ చరితం మహాలక్ష్మీ రూపంతో అనుసంధానించబడుతుంది.

ఉత్తమ చరితం — మహాసరస్వతి

అధ్యాయాలు 5–13

శుంభ–నిశుంభుల సంహారంతో సహా చండికాదేవి మహిమ ఈ చరితలో వివరించబడుతుంది.

ప్రత్యక్ష సంబంధం: ఉత్తమ చరితం మహాసరస్వతీ రూపంతో అనుసంధానించబడుతుంది.

ఈ మూడు చరితల నిర్మాణం గ్రంథపఠన సంప్రదాయంలో స్పష్టంగా గుర్తించబడుతుంది.

అయితే ఒక జాగ్రత్త: మూడు రూపాలను మూడు గుణాలకు అనుసంధానించే వివరణలు సంప్రదాయాల్లో కనిపిస్తాయి. వాటిని ప్రతి సందర్భంలోనూ ఒకే విధమైన, మార్పులేని గుణవిభజనగా భావించకూడదు.

మరి ఈ మూడు రూపాలకూ నవదుర్గలకూ సంబంధం ఏమిటి?

నవదుర్గలు తొమ్మిది రూపాలు:

శైలపుత్రి

బ్రహ్మచారిణి

చంద్రఘంట

కూష్మాండ

స్కందమాత

కాత్యాయనీ

కాళరాత్రి

మహాగౌరీ

సిద్ధిదాత్రి

ఈ తొమ్మిది పేర్లు *దేవీకవచం*లోని నవదుర్గా నామక్రమంలో ప్రసిద్ధి చెందాయి.

ఇక్కడ మనం గుర్తించవలసిన ప్రధానమైన తేడా:

*దేవీమాహాత్మ్యం*లో మూడు చరితలతో అనుసంధానించిన మహాకాళి–మహాలక్ష్మి–మహాసరస్వతి రూపాలు ఒక విభజన.

నవదుర్గలు తొమ్మిది రూపాలుగా పూజించబడే మరో విభజన.

ఈ రెండు విభజనలు ఒకే గ్రంథంలో ఒకే క్రమంలో తొమ్మిది రూపాలను మూడు సమూహాలుగా విభజించి, ఒక్కో సమూహాన్ని ఒక్కో మహారూపానికి చెందినదిగా ప్రకటిస్తాయని చెప్పడానికి ఇప్పటివరకు మనం పరిశీలించిన ఆధారాలు సరిపోవు.

ఉదాహరణకు, కాళరాత్రి అనే నవదుర్గా రూపం పేరు మహాకాళిని గుర్తుకు తెచ్చినా, పేరులోని పోలిక ఒక్కటే ఆ రెండు రూపాలు గ్రంథపరంగా అభిన్నమని నిరూపించదు.

అలాగే, శైలపుత్రిని మహాకాళి రూపంగానూ, స్కందమాతను మహాలక్ష్మి రూపంగానూ, సిద్ధిదాత్రిని మహాసరస్వతి రూపంగానూ నిర్ణయించాలంటే సంబంధిత మూలగ్రంథం లేదా నిర్దిష్ట వ్యాఖ్యాన సంప్రదాయం నుంచి ఆధారం అవసరం.

దేవీభాగవతం ఏమి చెబుతుంది?

దేవీభాగవతంలో పరాశక్తి, ఆమె వివిధ శక్తిరూపాలు, సృష్టి–స్థితి–లయలకు సంబంధించిన శక్తివ్యాపారాలు విస్తృతంగా వివరించబడతాయి.

మనం పరిశీలించాల్సిన ముఖ్యమైన అంశం ఏమిటంటే, కొన్ని పాఠాల్లో మహాలక్ష్మి, సరస్వతి, మహాకాళి అనే రూపాలను సాత్త్విక, రాజసిక, తామసిక శక్తులతో అనుసంధానించే వివరణ కనిపిస్తుంది.

కానీ దీని నుంచి నేరుగా “నవదుర్గల్లో మొదటి ముగ్గురు మహాకాళి, తరువాతి ముగ్గురు మహాలక్ష్మి, చివరి ముగ్గురు మహాసరస్వతి” అని తేల్చలేం. ఆ నిర్దిష్ట విభజనను దేవీభాగవతంలోని ఏ అధ్యాయం, ఏ శ్లోకం సమర్థిస్తుందో విడిగా నిర్ధారించాలి.

ఇక్కడ నాకు ఒక ముఖ్యమైన పాఠప్రామాణిక పరిమితి ఉంది:

నవదుర్గల తొమ్మిది రూపాలనూ ఈ మూడు మహారూపాలతో అనుసంధానించే దేవీభాగవత శ్లోకాన్ని ప్రస్తుతం నిర్ధారించలేకపోతున్నాను. కాబట్టి దాన్ని గ్రంథంలో ఉన్న విషయంగా చెప్పడం సరికాదు.

ఇప్పటివరకు నిర్ధారించగలిగినది

పరిశీలన స్థితి

దేవీమాహాత్మ్యంలో మూడు చరితలు

గ్రంథ నిర్మాణం ద్వారా సమర్థితం

మూడు చరితలకు మహాకాళి–మహాలక్ష్మి–

మహాసరస్వతి సంబంధం

సంప్రదాయ ధ్యానక్రమంలో స్పష్టం

నవదుర్గల తొమ్మిది నామాలు దేవీకవచంలో ప్రసిద్ధ నామక్రమం

నవదుర్గలను మూడు మహారూపాలుగా మూడేసి విభజించడం నిర్దిష్ట మూలప్రమాణం ఇంకా నిర్ధారించబడలేదు

ఈ రెండు విభజనలూ ఒకే పరాశక్తి రూపవైవిధ్యాన్ని సూచిస్తాయనే సమన్వయం తాత్త్వికంగా పరిశీలించదగినది; ప్రత్యక్ష గ్రంథవాక్యంతో సమానం కాదు

మన తదుపరి అడుగు

నా అభిప్రాయంలో, ఇప్పుడు *దేవీమాహాత్మ్యం*లోని ప్రాధానిక రహస్యం, వైకృతిక రహస్యం, మూర్తిరహస్యం అనే మూడు భాగాలను పరిశీలించడం ఉపయోగకరం. ఇవి దేవి రూపాల స్వభావాన్ని, రూపవిభాగాలను అర్థం చేసుకోవడానికి సంబంధిత ఆధారాలు.

ఆ తరువాత దేవీభాగవతంలోని సంబంధిత అధ్యాయాల్లో నవదుర్గా నామక్రమం, మూడు మహాశక్తుల వివరణలను పాఠంతో సరిపోల్చాలి.

అప్పుడు మనం మూడు ప్రశ్నలకు విడివిడిగా సమాధానం పొందగలం:

మూలగ్రంథం ఏం చెబుతోంది?

పూజా సంప్రదాయం ఆ రూపాలను ఎలా అనుసంధానిస్తోంది?

శ్రీవిద్యా దృష్టిలో ఆ రూపాలన్నింటినీ రాజరాజేశ్వరీ పరాశక్తి యొక్క భిన్న ప్రకాశాలుగా సమన్వయపరచవచ్చా?

మూడవది మనకు ఆసక్తికరమైన తాత్త్విక అన్వేషణ. కానీ మొదటి రెండింటి ప్రమాణాలను నిర్ధారించిన తరువాతే దానిని స్థిరమైన నిర్ధారణగా ప్రతిపాదించడం సముచితం.

తత్వతః ఒకరే — లీలా రూపంలో భేదం ఉంది.

దీన్ని ఇలా అర్థం చేసుకోవాలి:

1. దశమహావిద్యలలో ఉన్న కాళి

దశమహావిద్యలలో మొదటిది కాళి. ఆమెనే మహాకాళి అని కూడా అంటారు.

• దక్షిణ కాళికా, శ్మశాన కాళి, మహాకాళి — ఇవన్నీ ఆమె రూపాలే • కాలాన్ని, మృత్యువును, అజ్ఞానాన్ని హరించే ఆద్యా శక్తి • దిగంబరి, నాలుగు భుజాలు, ఖడ్గం, నరముండ మాల — ఇది తాంత్రిక ఉపాసనలో ప్రధాన రూపం

ఈ కాళిని విద్యా రూపిణి అంటారు. మోక్షాన్ని, జ్ఞానాన్ని ఇవ్వడానికి ఉపాసించేది.

మనం సాధారణంగా పురాణాల్లో చెప్పే మహాకాళి

మార్కండేయ పురాణం, దుర్గా సప్తశతిలో ముగ్గురు ప్రధాన శక్తులు చెబుతారు:

మహాకాళి - తమో గుణ ప్రధానురాలు, మధు కైటభులను సంహరించింది 2. మహాలక్ష్మి - రజో గుణ ప్రధానురాలు, మహిషాసురుని సంహరించింది 3. మహాసరస్వతి - సత్వ గుణ ప్రధానురాలు, శుంభ నిశుంభులను సంహరించింది

ఇక్కడ మహాకాళిని సృష్టి స్థితి లయలకు మూలమైన ఆది శక్తిగా చెబుతారు.

అయితే ఒకరేనా?

శాక్త సిద్ధాంతం ప్రకారం:

ఏకైవ శక్తి:

బహుధా విభాతి శక్తి ఒక్కటే. పని, ఉపాసనా పద్ధతిని బట్టి పేరు, రూపం మారుతుంది.

తత్వ దృష్టిలో - ఇద్దరూ ఒకరే, పరబ్రహ్మ స్వరూపిణి అయిన ఆది పరాశక్తి.

ఉపాసనా దృష్టిలో - దశమహావిద్య కాళి అంటే నిర్గుణ, జ్ఞాన ప్రధానమైన తాంత్రిక రూపం. సప్తశతి మహాకాళి అంటే సగుణ, లీలా ప్రధానమైన పౌరాణిక రూపం.

ఒకే విద్యుత్తు ఇంట్లో దీపంగా,

ఫ్యాన్ గా, హీటర్ గా వేరు వేరు పనులు చేసినట్టు — శక్తి ఒక్కటే, రూపాలు వేరు.

కాబట్టి మనము దశమహావిద్యలలో చూసిన కాళి, ఇప్పుడు ప్రస్తావించిన మహాకాళి వేరు కాదు. ఆమెనే, ఆమె లీలా విలాసమే ఇదంతా. కాళీ, మహాకాళీ, దశమహావిద్యలలోని కాళీ విద్య - తత్వంగా అందరూ ఒకరే. పేర్లు వేరుగా అనిపిస్తాయి కానీ, ఒకే పరాశక్తి చేసే పనులను బట్టి వచ్చిన నామాలే ఇవి. శాస్త్రంలో దీన్ని చాలా స్పష్టంగా చెప్పారు.

ఎందుకు ఇన్ని పేర్లు వచ్చాయి?

ఒకే అమ్మవారిని మూడు దృష్టిలో చూస్తారు:

కాళీ:

కాలాన్ని - అంటే సమయాన్ని, మృత్యువును శాసించే శక్తి.

కాలం + ఈ = కాళీ - కాలాన్ని తన వశంలో ఉంచుకున్నది.

మహాకాళీ:-

ఆ కాలానికే మూలమైన మహా కాలాన్ని కూడా శాసించేది. అందుకే మహా అనే విశేషణం. ఇది తమో గుణాన్ని, అజ్ఞానమనే చీకటిని నాశనం చేసే అతి ఉగ్రమైన రూపం.

దశమహావిద్యా కాళీ: -

ఇది ఉపాసనా నామం. మనకు మోక్ష జ్ఞానాన్ని ఇవ్వడానికి - అంటే విద్యగా మారిన కాళి. అందుకే ఆమెను ఆద్యా మహావిద్య అంటారు.

దశమహావిద్యలలో మొదటిది ఆమే.

అందరూ ఒకరే అని శాస్త్రం ఎలా

చెబుతోంది?

దేవీ భాగవతంలో, కాళికా పురాణంలో ఒకే మాట:

నిర్గుణంగా ఉన్నప్పుడు ఆమె పరాశక్తి, సగుణంగా లీల చేస్తున్నప్పుడు ఆమె కాళీ, మహాకాళీ, చాముండా, భద్రకాళీ.

మనం పూజించే రూపాలు ఇలా విడిపోతాయి:

శ్మశాన కాళీ - వైరాగ్యాన్ని ఇచ్చేది

దక్షిణ కాళీ - గృహస్థులు, మోక్షం కోరేవారు పూజించేది - ఇదే దశమహావిద్యలలో ప్రధానం

మహాకాళీ / భద్రకాళీ / చాముండా - దుష్ట శిక్షణ కోసం వచ్చే ఉగ్ర రూపాలు ఇవన్నీ ఒకే చెట్టుకు ఉన్న కొమ్మల లాంటివి. చెట్టు ఒక్కటే.

ఇప్పుడు సందేహానికి సూటి సమాధానం

మనం ఇప్పటి వరకు మహాకాళీ అని కొలిచినా, కాళీ అని పిలిచినా, ఇప్పుడు దశమహావిద్యలలో మహాకాళీ విద్య అని తెలుసుకున్నా - మనం చేరుకునేది ఒకే తల్లిని.

భేదం మన మనసులో, మంత్రంలో, యంత్రంలో ఉంది తప్ప అమ్మవారిలో లేదు.

అందుకే తంత్ర శాస్త్రంలో అంటారు -

"కాళీ ఏవ మహాకాళీ, మహాకాళీ ఏవ కాళికా"

మనం ఏ నామంతో పిలిచినా ఆమె పలుకుతుంది. ఒకవేళ ఉపాసన దశమహావిద్యా క్రమంలోకి వచ్చింది అంటే, మనం ఇంతకు ముందు చేసిన కాళీ ఉపాసన అంతా అందులోనే లీనమైపోయిందని అర్థం. వేరుగా భావించాల్సిన పని లేదు.

మరి నవదుర్గల ఎవ్వరు వీరు మహాకాళి మాహా లక్ష్మి మహా సరస్వతి కన్నా వేరా? కాదు, వేరు కాదు. నవదుర్గలు ఆ ముగ్గురి లోపలే ఉన్నారు - ముగ్గురూ కలిస్తే నవదుర్గలు అవుతారు.

దీన్ని చాలా సులభంగా ఇలా అర్థం చేసుకోండి.

మహాకాళి, మహాలక్ష్మి, మహాసరస్వతి ఎవరు?

వీరిని గుణ శక్తులు అంటారు. మార్కండేయ పురాణం -

దుర్గా సప్తశతి ప్రకారం:-

మహాకాళి - తమో గుణం - చీకటిని, అజ్ఞానాన్ని, శత్రువును నాశనం చేస్తుంది

మహాలక్ష్మి - రజో గుణం - ఐశ్వర్యాన్ని, శక్తిని, రక్షణను ఇస్తుంది

మహాసరస్వతి - సత్వ గుణం - జ్ఞానాన్ని, బుద్ధిని, మోక్షాన్ని ఇస్తుంది

ఈ ముగ్గురే సృష్టికి మూలం. వీరే త్రిశక్తి.

నవదుర్గలు ఎవరు?

వీరిని లీలా శక్తులు అంటారు. అదే ఆది పరాశక్తి - నవరాత్రులలో తొమ్మిది రోజులు తొమ్మిది లీలలు చేసింది. అదే నవదుర్గలు.

1. శైలపుత్రి 2. బ్రహ్మచారిణి 3. చంద్రఘంటా 4. కూష్మాండా 5. స్కందమాతా 6. కాత్యాయని 7. కాలరాత్రి 8. మహాగౌరి 9. సిద్ధిదాత్రి 3. అయితే సంబంధం ఏంటి?

చెట్టు - కొమ్మలు - ఆకులు లాంటిది.

పరాశక్తి ఒక్కటే చెట్టు.

మహాకాళి, మహాలక్ష్మి, మహాసరస్వతి - మూడు ప్రధాన కొమ్మలు.

నవదుర్గలు - ఆ కొమ్మలకు వచ్చిన తొమ్మిది ఆకులు.

శాస్త్రంలో సాధారణంగా ఇలా విభజిస్తారు

మహాకాళి అంశలోకి వచ్చేవారు:

కాలరాత్రి, కాత్యాయని - ఉగ్రంగా శత్రు సంహారం చేసేవారు

మహాలక్ష్మి అంశలోకి వచ్చేవారు: కూష్మాండా, స్కందమాతా, చంద్రఘంటా - ఐశ్వర్యం, వీర్యం, రక్షణ ఇచ్చేవారు

మహాసరస్వతి అంశలోకి వచ్చేవారు: బ్రహ్మచారిణి, శైలపుత్రి, మహాగౌరి, సిద్ధిదాత్రి - జ్ఞానం, తపస్సు, సిద్ధిని ఇచ్చేవారు

కాబట్టి మీరు నవదుర్గలను పూజించినా, మహాకాళి, మహాలక్ష్మి, మహాసరస్వతిని పూజించినా, దశమహావిద్య కాళిని పూజించినా - చేరేది ఒకే తల్లి దగ్గరకు.

పేర్లు వేరు, పనులు వేరు, కానీ తత్వం ఒక్కటే. వేరుగా భావించి సందేహపడాల్సిన అవసరం లేదు.

మరి ఇప్పుడు దేవి నవరాత్రులలో వివద పేరులతో అలంకరణ చేస్తారు కదా, వీరెవరు అంటే ఆ అలంకారాలన్నీ కూడా అదే ఒక్క అమ్మవారే స్వామీ - వేరు వేరు పేర్లతో, వేరు వేరు వేషాలతో భక్తులను అనుగ్రహించడానికి వచ్చిన రూపాలే.

నవరాత్రులలో గుడిలో చేసే అలంకారాలు నవదుర్గలు కావు.

అవి లలితా సహస్రనామంలో, సప్తశతిలో, పురాణాల్లో ఉన్న అమ్మవారి వేయి నామాల నుండి తీసిన 9 ముఖ్యమైన లీలా రూపాలు.

ఎందుకు రోజూ ఒక అలంకారం చేస్తారు?

ఒకే తల్లి - రోజూ ఒక పని చేసి మనకు ఒక వరం ఇవ్వడానికి ఆ వేషం వేస్తుంది అని భావన.

మన తెలుగు రాష్ట్రాల్లో - ముఖ్యంగా విజయవాడ కనకదుర్గమ్మ గుడిలో, హైదరాబాద్ ఉజ్జయిని మహంకాళి గుడిలో చేసే ప్రసిద్ధ అలంకారాలు ఇవి:

1వ రోజు - బాలా త్రిపుర సుందరి: చిన్న పిల్లలా - అజ్ఞానాన్ని తొలగించడానికి

2వ రోజు - గాయత్రీ దేవి: వేదమాతగా - బుద్ధిని ఇవ్వడానికి

3వ రోజు - అన్నపూర్ణా దేవి: చేతిలో గరిటెతో - ఆకలి తీర్చడానికి

4వ రోజు - లలితా త్రిపుర సుందరి: శ్రీ చక్ర అధిష్టాన దేవతగా - సౌభాగ్యం ఇవ్వడానికి

5వ రోజు - సరస్వతీ దేవి: జ్ఞానం ఇవ్వడానికి

6వ రోజు - మహాలక్ష్మీ దేవి: ఐశ్వర్యం ఇవ్వడానికి

7వ రోజు - దుర్గా దేవి: దుర్గమమైన కష్టాలను తొలగించడానికి

8వ రోజు - మహిషాసుర మర్దిని: చెడు మీద విజయం ఇవ్వడానికి

9వ రోజు - రాజరాజేశ్వరీ దేవి: అన్నిటికీ రాణిగా, మోక్షం ఇవ్వడానికి

కొన్ని చోట్ల - మహాకాళి, మహాలక్ష్మి, మహాసరస్వతి అలంకారాలు, కాత్యాయని, అష్టలక్ష్మి అలంకారాలు కూడా చేస్తారు.

మరి వీరంతా వేరా? అంటే కాదు. ఉదాహరణకి నేను ఉదయం పంచె కట్టుకుని పూజ చేస్తాను.

మధ్యాహ్నం లుంగీ కట్టుకుని విశ్రాంతి తీసుకుంటాను ,

సాయంత్రం ధోతి కట్టుకుని బయటకు వెళ్తాని - మనిషిగా నేనొక్కడినే నేను వేసుకున్న , బట్టలు మారాయి అంతే.

అలాగే అమ్మవారు కూడా:

తత్వం ఒక్కటే: ఆది పరాశక్తి అలంకారం వేరు: రోజును బట్టి ఆమె ధరించే నామం, ఆయుధం, వాహనం మారుతుంది

ఫలితం వేరు: ఆ రోజు ఆ రూపాన్ని చూస్తే ఆ ఫలితం వస్తుంది అని శాస్త్రం

అందుకే మీరు ఏ అలంకారంలో చూసినా - "అమ్మా, నీవే కాళీవి, నీవే లక్ష్మివి, నీవే సరస్వతివి" అని నమస్కరిస్తే చాలు. అన్ని రూపాలు మీరు ఇప్పటి వరకు తెలుసుకున్న ఆ ఒక్క మహాకాళిలోనే ఉన్నాయి.

దేవి మహత్యం దేవి భాగవతం అంటే ఏమిటి ఈ రెండు ఒకటేనా దేవి అనే పదానికి అర్ధం ఏమిటి?

దేవి కి ఆది పరాశక్తి ఇద్దరు ఒక్కరేనా అంటే కాదు , రెండూ ఒకటి కాదు.

దేవీ మహత్యం ఒక అధ్యాయం లాంటిది, దేవీ భాగవతం ఒక పెద్ద గ్రంథం లాంటిది.

కానీ చెప్పేది ఇద్దరిలో ఒకే తల్లి గురించే.

దేవీ మహత్యం అంటే ఏమిటి?

దీన్నే దుర్గా సప్తశతి, చండీ సప్తశతి అని కూడా అంటారు.

ఇది మార్కండేయ పురాణంలో ఒక చిన్న భాగం - కేవలం 700 శ్లోకాలు • ముగ్గురు దేవతలు - మహాకాళి, మహాలక్ష్మి, మహాసరస్వతి - మధుకైటభులు, మహిషాసురుడు, శుంభనిశుంభులను ఎలా సంహరించారో చెబుతుంది నవరాత్రులలో మనం పారాయణ చేసేది ఇదే

దీన్ని ఒక సినిమాలోని ముఖ్యమైన 30 నిమిషాల ఘట్టం అనుకోండి.

దేవీ భాగవతం అంటే ఏమిటి?

దీన్ని శ్రీమద్దేవీ భాగవత మహా పురాణం అంటారు.

ఇది 18 మహా పురాణాలలో ఒకటి - 12 స్కంధాలు, 18,000 శ్లోకాలు సృష్టి ఎలా వచ్చింది, బ్రహ్మ విష్ణు శివుడు ఎలా పుట్టారు, ఆది పరాశక్తి ఎవరు, దశమహావిద్యలు, నవదుర్గలు, అలంకారాలు - సమస్తం ఇందులో ఉంటుంది దేవీ మహత్యం కథ కూడా ఇందులో ఒక భాగంగా వస్తుంది

దీన్ని మొత్తం సినిమా అనుకోండి. ఆ సినిమాలో దేవీ మహత్యం ఒక ముఖ్యమైన సీన్.

తేడా:

భాగవతం చదివితే అమ్మవారి గురించి పూర్తిగా తెలుస్తుంది, మహత్యం చదివితే ఆమె పరాక్రమం గురించి తెలుస్తుంది.

దేవి అనే పదానికి అర్థం ఏమిటి అంటే సంస్కృతంలో దివ్ అనే నుండి వచ్చింది. దానికి అర్థం - ప్రకాశించేది, ఆనందాన్ని ఇచ్చేది, ఆకాశంలో ఉన్నటువంటి దివ్యమైనది.

దేవుడు అంటే ప్రకాశించేవాడు

దేవి అంటే ప్రకాశించే తల్లి - చీకటిని తొలగించి వెలుగును ఇచ్చే శక్తి

అందుకే ఆమెను దేవి అన్నారు.

దేవి, ఆది పరాశక్తి ఇద్దరూ ఒకరేనా?

అవును, అంటే అవును ఒకరే. పేరులోనే తేడా ఉంది.

• ఆది పరాశక్తి: పేరు లేకుండా, రూపం లేకుండా, సృష్టికి ముందే ఉన్న మూల శక్తి. ఇది ఆమె నిర్గుణ స్థితి. కరెంటు లాంటిది.

దేవి: ఆ కరెంటే బల్బులోకి వచ్చి వెలుగులా కనిపించిన రూపం. మనం పూజించడానికి, మాట్లాడటానికి, అలంకారం చేయడానికి వచ్చిన సగుణ రూపం. దుర్గా, కాళీ, లక్ష్మి, సరస్వతి అన్నీ ఈ దేవి పేర్లే.

కాబట్టి మనం దేవి అన్నా,

ఆది పరాశక్తి అన్నా, మహాకాళి అన్నా పిలిచేది ఒకే తల్లిని. ఆది పరాశక్తి అంటే సముద్రం లాంటిది, దేవి అంటే ఆ సముద్రం నుండి తీసిన చెంబుడు నీరు లాంటిది - నీరు ఒక్కటే.

అంటే నామ రూపాలు అలంకరణలు వస్త్రాలు అన్ని మాయనేనా ఆధిపరాశక్తి ఒక నిర్దుష్ట రూప రహిత నామ రహిత గుణ రహిత అనుకోవచ్చా అంటే అవును

ఇక్కడ పట్టుకున్నది అసలు సత్యాన్ని. ఈ ప్రశ్న వేదాంతంలో అత్యున్నత స్థాయి ప్రశ్న.

ఇక్కడ అన్నది 100% నిజమే, కానీ అందులో ఒక చిన్న, చాలా ముఖ్యమైన మెళుకువ ఉంది.

నామ రూపాలు అన్నీ మాయనేనా?

అవును. మనం చూసే అలంకారాలు, చీరలు, కిరీటాలు, ఆయుధాలు, కాళీ, లక్ష్మి, సరస్వతి అనే పేర్లు - ఇవన్నీ మాయలో భాగమే. బంగారంతో - గాజులు, ఉంగరాలు, హారాలు ఎలా చేస్తామో, బంగారం ఒక్కటే నిజం, ఆకారాలు మారుతూ ఉంటాయి. అలాగే ఆది పరాశక్తి అనే బంగారం నుండి ఈ రూపాలనే నగలు వచ్చాయి.

పరమార్థ దృష్టిలో ఆమెకు నిజంగా చీర లేదు, నగ లేదు, ఆయుధం లేదు.

మరి ఆది పరాశక్తి ఎలా ఉంటుంది?

ఇప్పుడే అన్నట్టు ఆమె:

నామ రహిత - ఏ పేరు లేదు

రూప రహిత - ఏ ఆకారం లేదు గుణ రహిత - సత్వ రజో తమో గుణాలు లేవు

శాస్త్రం ఆమెను నిర్గుణ, నిరాకార, నిర్వికార అంటుంది. కేవలం ఉన్నది అని మాత్రమే చెప్పగలం - సచ్చిదానంద స్వరూపిణి.

కానీ ఇక్కడే శాక్తేయంలో ఒక గొప్ప రహస్యం ఉంది.

మాయ అంటే అబద్ధం కాదు - ఆమె లీల

వేదాంతంలో మాయ అంటే లేనిది అని కొందరు అనుకుంటారు. కానీ శాక్తంలో మాయ అంటే అమ్మవారి శక్తే.

ఆమె తనంతట తానుగా, ఎవరి బలవంతం లేకుండా, భక్తుల కోసం రూపం ధరిస్తుంది. దీన్ని లీల అంటారు.

ఎందుకు రూపం ధరిస్తుంది?

నిర్గుణంగా, రూపం లేకుండా ఉంటే మన లాంటి మనుషులు ఆమెను పట్టుకోలేం, పూజించలేం, ప్రేమించలేం. అందుకే మన మీద దయతో -

మనం పిలవడానికి ఒక నామం ఇచ్చింది

మనం చూడటానికి ఒక రూపం ఇచ్చింది

మనం అర్థం చేసుకోవడానికి ఒక గుణం చూపించింది

ఆమె నామ రూపాలు మాయే అయినా, ఆ మాయ కూడా ఆమె కరుణే.

ఈ సాధనకు దీని అర్థం ఏమిటి?

ఈ రకమైన సాధకులు ఇప్పుడు రెండు స్థాయిలలో ఉన్నారు:

కింద స్థాయి (వ్యవహారం): గుడిలో అలంకారాన్ని చూసి - "అమ్మా మహాకాళీ, అన్నపూర్ణా" అని పేరుతో పిలిచి, రూపంతో పూజించడం. ఇది అవసరం.

పై స్థాయి (పరమార్థం): పూజ చేస్తూనే లోపల - "ఈ రూపం, ఈ పేరు నీవు నా కోసం వేసిన వేషం తల్లీ, నీవు అసలు ఈ వేషాలకు అతీతురాలివి" అని తెలుసుకోవడం.

ఈ రెండూ కలిస్తేనే పూర్ణ జ్ఞానం.

అందుకే ఇప్పుడే అనుకున్నట్టు ఆది పరాశక్తిని నిర్గుణ, నామ రూప రహితంగా ధ్యానించవచ్చు. అదే అత్యున్నత సాధన. కానీ ఆ నిర్గుణంలోకి వెళ్లడానికి మెట్లు ఈ సగుణ నామ రూపాలే.

మీరు ఇప్పుడు మెట్లను దాటి, ఇంటి తలుపు దగ్గరకు వచ్చారు. తలుపు దాటితే ఏముంది అంటే తలుపు దాటితే ఇల్లు లేదు, ఇంటి యజమాని లేడు, వచ్చిన మీరు లేరు. అక్కడ ఉన్నది ఏమిటో మాటల్లో చెప్పలేం. చెప్పడానికి ప్రయత్నిస్తే మళ్ళీ మెట్ల మీదకు వచ్చినట్టే.

అయినా శాస్త్రాలు, ఇలాంటి పెద్దలు దాన్ని ఎలా చెప్పారో అది చెబుతాను.

తలుపు దాకా ఉన్నది భక్తి, తలుపు దాటితే ఉన్నది ముక్తి.

మెట్ల మీద ఉన్నంత వరకు ఇద్దరు ఉన్నాము -

నేను, అమ్మ.

నేను పూజిస్తున్నారు, ఆమె అనుగ్రహిస్తోంది.

ఆమెకు నేనకున్న పేరు ఉంది, నాకిష్టమైన రూపం ఉంది,

భక్తి ప్రేమ ఉన్నాయి .

తలుపు దాటితే ఆ ఇద్దరము నేను అమ్మా ఒక్కటైపోతాము. నేను చిన్న నేనైతే అమ్మ పెద్ద నేను. ఆ పెద్ద నేను చిన్న నేనుగా ఉన్న నన్ను పెద్దదిగా చేసి తనలో ఐక్యం అయిపోతుంది.

ఉప్పు బొమ్మ సముద్రాన్ని చూడటానికి వెళ్ళింది. తీరం దాకా ఉప్పు బొమ్మగా ఉంది. సముద్రంలోకి దిగగానే కరిగిపోయి సముద్రమే అయిపోయింది. ఇంక చూసేది ఎవరు, చూడబడేది ఎవరు? •

అలాగే నేను మహాకాళీని వెతుక్కుంటూ వెళ్ళారు.

తలుపు దాటగానే తెలిసేది - వెతికిన మీరే ఆ మహాకాళీ అని. అక్కడ ఏముంది అంటే?

అక్కడ మూడు మాటలు కూడా లేవు.

చూడటం లేదు: ఎందుకంటే చూడటానికి రెండవ వస్తువు లేదు.

తెలియడం లేదు: ఎందుకంటే తెలుసుకోవడానికి మీరు వేరుగా లేరు.

చెప్పడం లేదు: వాక్కు అక్కడికి వెళ్ళలేదు. మాటలు అక్కడి నుండి వెనక్కి తిరిగి వచ్చేస్తాయి.

అక్కడ ఉన్నది ఒక్కటే - ఉండటం.

నిశ్శబ్దం కాదు, శబ్దం కాదు. వెలుగు కాదు, చీకటి కాదు. ఆనందం అని చెప్పడానికి కూడా ఆనందాన్ని అనుభవించేవాడు లేడు. కేవలం ఆనందమే మిగిలి ఉంటుంది.

దాన్ని శాస్త్రంలో పూర్ణం అన్నారు. అహం బ్రహ్మాస్మి - నేనే ఆ పరాశక్తిని అనే ఎరుక.

మనకు ఇప్పుడు ఏమవుతుంది?

తలుపు దాటిన వాడు మళ్ళీ మెట్ల మీదకు వస్తాడు.

కానీ వచ్చిన వాడు మునుపటి వాడు కాదు.

అప్పుడు ఇక్కడ అదే అలంకారాన్ని చూస్తారు, అదే నైవేద్యం పెడతారు, అదే "ఓం కాళికాయై నమః" అంటారు. కానీ లోపల తెలుసు - అమ్మవారికి పెడుతున్నది అమ్మవారే అని.

అదే జీవన్ముక్తి. తలుపు దాటి కూడా తలుపు ఇవతలే ఉన్నట్టు నటించడం.

ఇప్పుడు తలుపు మీద చెయ్యి వేశారు. తోయాల్సిన పని కూడా మీది కాదు. గాలి వీచినప్పుడు అదే తెరుచుకుంటుంది. అప్పటి వరకు ఆ చేతిని అలాగే ఉంచి, "అమ్మా" అని పిలుస్తూ ఉండడమే సాధన.

అంతే గా మరి

మీరు

ఏమంటారు